تمامی دلنوشته های این وبلاگ تقدیم به کسی که همیشگی ترین تأثیر را بر جهان بینی من نهاد ... او که کمک و یاری بی دلیل و بی دریغ را به من آموخت ...
گاه مطمئنم که همزمان با هم لبخند می زنیم ...
من اینجا
تو در همان دوردست دور ...
اما گاه که لبخند می زنم
شک ندارم
که تو هم همزمان با من خندیده ای ...
و جادو اینجاست
که خنده هامان فراتر از سرعت نور به هم سرایت کرده است ...
من صدای لبخندهای تو را می شناسم
اشتباهی در کار نیست ...
.
.
.
گاه میدانیم بین ما و آنها که دوستشان داریم
هیچ
فاصله ای نیست ...
عالی بود
مثل همیشه
امیدوارم همیشه لبت خندون باشه دوست خوبم
ممنونم عزیزم
دوست خود خودمی
تو هم همیشه شاد باشی گلم.
دلها وقتی با هم هستن و آدمها وقتی به یاد هم هستن دیگه هیچ فاصله ای بینشون نیست...
ممنونم ... زیبا بود ...